Weblog Rein Munniksma
Gedeputeerde Rein Munniksma houdt op deze plaats een weblog bij, waarin hij verhaalt over persoonlijke en politieke gebeurtenissen in en buiten Drenthe.
Zonder visie geen geld voor natuur en landschap
Mijn inbreng tijdens het symposium op 14 mei van de gezamenlijke natuurorganisaties ‘Kies nu voor de natuur’ was helder: Benut het moment om de neerwaartse spiraal te doorbreken en kom met een visie. Kraanvogels terug in het Fochteloërveen. De werkgroep Het Zeijerwiek, al 25 jaar actief voor de natuur in het eigen dorp. Orchideeën in het roestbruine kwelwater van de Drentsche Aa. De roep van de zwarte specht in het Drents Friese Wold. Het Leekstermeer, waar waterberging, landbouwstructuurversterking, recreatie om de stad en natuur hand in hand gaan. En dus in januari geen waterschade in Groningen. De Berenkuil, een superleuke camping voor jonge gezinnen in het Nationaal Park de Drentsche Aa. Daarvoor ben ik gedeputeerde natuur en landelijk gebied. Niks natuur een linkse hobby. Iedereen wil in z’n vrije tijd graag de Drentse natuur in. En die natuur kost geld. Te veel geld volgens het kabinet Rutte. Daarom hebben ze een korting van 500 miljoen euro doorgevoerd. Ik heb me daar tegen verzet. Maar er was geen houden aan. Alleen voor beheer bleven er nog wat kruimels over.
21 april 2012
Een bijzondere dag. Ik gaf een lezing op de ledendag van water natuurlijk, voor de groene partij van de waterschappen. Halverwege kwam het nieuws dat het kabinet was gevallen. Het gaf mij een dubbel gevoel. Enerzijds ben ik altijd kritisch geweest op het kabinet. Dus blij dat de gedoogconstructie op de klippen is gelopen. Anderzijds besefte ik dat met een ander kabinet het financieringsprobleem niet in één klap opgelost is. Er moeten stevige besluiten worden genomen. Maar wel eerlijker, socialer en duurzamer.
Wat is de situatie nu?
Er is een Kunduz lente akkoord gesloten. Voor de natuur lijkt dat beter. 200 miljoen komt beschikbaar. De vraag die zich steeds meer opdringt: is dit wel structureel geld? En is dit bedoeld om definitief de scherpe kantjes van het natuurakkoord te halen? Of wordt dit gebruikt om de vlekjes van Bleker -tijdelijk- weg te werken? Als dit geld niet structureel wordt ingezet, is mijn vreugde van korte duur.
Wat hangt ons boven het hoofd na de verkiezingen?
Geld komt niet zo maar terug naar natuur en landschap. Zeker niet als we blijven hangen in een technische, ecologische benadering. Niet dat er in mijn ogen iets mis is met het verbinden van natuurgebieden. Integendeel. Maar er is meer. Natuur en landschap is ook om van te genieten. Het nieuwe kabinet zal met een inspirerende visie voor 2040 moeten komen. Meer combineren, meer oog voor de samenleving. Mensen voor natuur, natuur voor mensen. De lokale creativiteit aanboren. Juist de provincies zijn de partij om dit op te pakken.
Groenmanifest
In Drenthe hebben de natuur- en milieuorganisaties én de landbouw een Groenmanifest gesloten. Een manifest waar de waterschappen, de gemeenten en de recreatiesector zich bij aangesloten hebben. Daarin is de ambitie uitgesproken om een kleinere, maar vooral robuuste EHS te realiseren, als een heldere stip op de horizon. Die ook gezamenlijk onderhouden en beheerd kan worden. Je merkt de bereidheid om daar breed de schouders onder te zetten. De vele vrijwilligers krijgen extra vitamientjes van een inspirerende overheid. Dat is iets dat Bleker over het hoofd heeft gezien.
Blijven genieten van natuur
Dat we leven in de magere jaren kan ik niet veranderen. Er komen nog veel bezuinigingen op ons af. Aan u en mij de taak om natuur, landbouw en recreatie een inspirerende plek te geven en om te zorgen dat mensen van natuur kunnen blijven genieten. In ieder geval met schaapskuddes, wandelroutes, orchideeën en kraanvogels die Drenthe juist zo uniek maken. Geld komt niet zomaar. Geld komt alleen als je bezielend bezig bent. Met oog voor de wereld om je heen. Met het oog op hier en nu, maar nog meer op de toekomst. Daar ga ik, daar gaan we voor!
Rein Munniksma
16 mei 2012
lees meer 16-05-2012 | Reageren
Podium voor podiumkunstinstellingen
De locatie van de PeerGrouP in Donderen was afgelopen donderdagavond het podium waar de podiumkunstinstellingen hun beste beentje kwamen voorzetten. Ieder keer als ik in Donderen kom is het verrassend. Deze keer staat in een oude munitiebunker een grote tafel en de geur van lekkere hapjes komt ons tegemoet. Iedere instelling heeft zijn kookkunsten verbonden aan een presentatie. De creativiteit en het enthousiasme werkt aanstekelijk.
Drentse lijn
Ik ken bijna alle gezelschappen wel, maar niet in deze samenstelling. Je ziet direct dat het om een bijzonder gezelschap gaat. Niet de grote zaken als het Noord Nederlands Toneel of Noord Nederlands Orkest, maar vooral toneel- en dansgezelschappen die kleine producties maken, met af en toe een uitschieter. Veel doen ze op locatie in het Drentse landschap. Soms gewoon buiten en vaak gebruiken ze scholen of buurthuizen als podium.
Als ik naar deze mensen kijk, dan zijn ze allemaal geheel verschillend, maar toch herken je meteen een Drentse lijn in dit geheel. Het Drentse karakter is voor al deze mensen bepalend voor hun productie. Daar kan geen stad tegenop. De bunker in Donderen past hen en mij dan ook prima.
Verrassend
Het is ook verrassend dat ze niet alleen in Drenthe een goede basis hebben, maar dat ze bijna allemaal ook buiten de provincie heel wat voorstellingen spelen. Ik zou mijn tijd royaal kunnen vullen met al deze optredens! Ze tonen daarmee ook aan dat hun cultuuraanbod nadrukkelijk inspeelt op de vraag in vooral Noord-Nederland. Er is in Drenthe kennelijk voldoende vraag naar hun product. Ze vullen het gat in dat ligt tussen de grote schouwburgzaal en de amateurverenigingen. Inwoners en toeristen van Drenthe zoeken naar theater en dans dat past bij Drenthe, dat past op locatie.
Dit smaakt naar meer
Ik was niet de enige politicus die onder de indruk was van het zelfbewustzijn van hun presentaties. Ze maken zich natuurlijk zorgen over de druk op cultuursubsidies, maar stralen ook uit dat ze voldoende ambitie en vertrouwen hebben om in deze tijd kunnen overleven. We waren er met een klein groepje statenleden en constateerden gezamenlijk dat we een voedzame avond hebben gehad. Te kort om alles wat er leeft te bespreken. Maar ik ben weg gegaan met het idee, ‘dit smaakt naar meer’. Degene die er niet waren, willen volgende keer vast aansluiten. Want welke locatie ook, hun creativiteit en enthousiasme werkt aanstekelijk!
20 april 2012, Rein Munniksma
lees meer 21-04-2012 | ReagerenNedersaksen in Nederland
Vanochtend rook ik op Paasmaandag buiten niets. De wind was stevig uit het zuidwesten. Dit betekent dat je bij ons niet herinnerd wordt aan de Paasvuren net over de grens in Duitsland. Ik moet tot vanavond wachten….. Net weer even een frisse neus gehaald. De Paasvuren van Annen en omstreken branden en dat is te merken. In onze omgeving is het traditie op Paasmaandag. In Duitsland doet men dit een dag eerder.
Paasvuur
Toen ik opgroeide hadden we een oom en tante die aan de andere kant van de Tjonger woonden. Mijn nichtjes en neef spraken goed Nederlands, maar hun tongval was anders. Ze waren oer-tjongers, Nedersaksisch. Ieder jaar wilden we zeker met Pasen naar de familie in Steenwijk. Daar had je iets wat wij niet hadden, Paasvuur! Een traditie met bijzondere verhalen.
Rituelen en taal
De afgelopen jaren ben ik me meer bewust geworden van de omvang van het Nedersaksisch gebied: Groningen, Drenthe, de Stellingwerven in Friesland, Overijssel en delen van Gelderland. Een groot deel van Nederland dus. Met gezamenlijke rituelen, zoals het Paasvuur, maar zeker ook met een eigen taal. Een taal die nog steeds veel gebruikt wordt. Minder op de voorgrond dan het Fries, maar voor veel mensen in het noordoosten van Nederland wel de taal die dicht bij het hart, bij de emotie ligt.
Nu zoek ik zeker niet het culturele isolement. Maar 'onderweg naar morgen' wil ik graag iets van mijn roots meenemen en die achtergronden ook van anderen onderkennen. In dat licht sta ik achter de erkenning van het Nedersaksisch in Europa (deel 3). De Universiteit van Groningen heeft goed onderbouwd dat we in Noord Oost Nederland nu al aan de eisen voldoen. We hoeven ons dus niet in allerlei bochten te wringen. Dat is maar goed ook, want veel mensen die Nedersaksisch spreken houden niet van overdreven gedoe.
Wat in Duitsland kan, moet ook hier kunnen
Het is dan ook ronduit teleurstellend dat tot nu toe het rijk dit niet voluit waardeert. Er worden onnodige bureaucratische bezwaren gezien. Bezwaren die net over de grens door onze Duitse buren niet zo ervaren worden. Maandagmiddag 16 april gaan we bij Hofsteenge in Grolloo vanuit het Nederlandse Nedersaksen dit nogmaals onder de aandacht van Den Haag brengen. Nedersaksisch naast het Nederlands, dat moet kunn’n! Het paasvuur brandt in Duitsland ook een dag eerder. Er blijft dus hoop. De wijzen kwamen toch uit het oosten? Dus via Grolloo, op naar Den Haag!
9 april 2012,
Voorjaar in de kop
Vanochtend na het ontbijt er op uit. De zon is nog niet doorgebroken, maar onderweg naar Wezup doet die steeds meer pogingen. Het is druk op de N34. Bij Emmen slaan veel auto’s voor ons af. Naar de Dierentuin? We gaan een knapzakroute lopen, iets wat we al een tijd niet meer gedaan hebben. De start is deze keer in Wezup bij café Hegen, dat vorig jaar door brand verwoest is. Ze zijn druk in de weer om het bedrijf opnieuw op te bouwen en voor een kop koffie kun je ook elders in Wezup goed terecht.
Kievieten….
Het is echt genieten. Ik zie kievieten. Als er twee duikelen, probeer ik driften te onder drukken. Zou ik straks Jacques Tichelaar het eerste kievitsei van Drenthe kunnen aanbieden? Ik weet waar ik me aan moet houden. Dus blijf ik doorlopen met een lekker windje van voren en je voelt de zon branden. Het is voorjaar!
Energie van wind
Met die wind en het uitzicht over de landerijen besef ik dat de komende weken het thema windenergie vaak op mijn agenda staat. We willen in Drenthe een bijdrage leveren aan de landelijke opgave voor Wind op land. Maar Drenthe is geen Flevoland en ligt niet aan zee. Als we tot 2020 bijna 5% van de landelijke opgave realiseren, dan doen we het goed. Ik realiseer me dat het al een hele opgave is om dit tot een goed einde te brengen. Dus de komende jaren eerst maar eens doen, wat we met het rijk afgesproken hebben. Bovendien loop ik dan vandaag wel zo rustig. Anders zie ik overal molentjes, terwijl ik toch echt voor de ontspanning loop.
Natuur en kunst
Bij Wezuperbrug lopen we onder een poortje door. Een herinnering aan Natuurkunst Schoonoord. Terug in Wezup herkennen we een tafel met bijzondere borden van een aantal jaren terug. Natuurkunst in deze vorm heb ik een aantal keren ruimte gegeven. Maar dit jaar niet meer. Om voor provinciale subsidie in aanmerking te komen, lijkt me een nieuwe verfrissende aanpak van het thema Natuurkunst goed. Ook dit soort voornemens horen bij het voorjaar!
11 maart 2012,
Westenwind en woeste wateren
Waterberging De Onlanden, rond het Leekstermeer net onder de stad Groningen werkt! Met
Fotoserie De Onlanden. Klik op de witte driehoek om de presentatie te starten.
Ruim 40 miljoen euro voor een waterberging van een oppervlakte van
Tijdens de 'verbouw' al in gebruik
Al lopend langs de waterberging, pal tegen de wind in, herinner ik me nog scherp de beelden van 1998 en
Dat recreatie ook een plek heeft in dit project, blijkt vooral zomers op en rondom het Leekstermeer. Vorig jaar beleefden we een echte winter en werd er ook volop geschaatst. Nu zie ik voor het eerst op de ondergelopen landen een aantal surfers hun kunsten uitproberen. Een niet gepland neveneffect. En een prachtig gezicht!
Vitaal platteland in Drenthe
Het kerstreces doet me goed. Tijd voor familie en vrienden, voor eten en drinken, voor wandelingen die er de afgelopen tijd niet van kwamen. Bijkomen van alle hectiek rondom het natuurakkoord en ruimte om plannen te maken voor komend jaar. Het beeld van waterberging De Onlanden,met de westen wind en de woeste wateren, geeft mij weer genoeg energie om ook dit jaar weer aan de combinatie van water, natuur en landschap te werken!
6 januari 2012,
